Kryzys początku XX wieku W latach 1902 i 1903 zbiory winogron były wyjątkowo słabe ze względu na niesprzyjającą pogodę. Tymczasem w latach 1904 i 1905 nagła zmiana warunków meteorologicznych spowodowała gwałtowne zwiększenie produkcji wina. Ogólna jego produkcja we Francji wzrosła o 98%. Cena hektolitra wina spadła z 24 franków w 1903 do 6-7 w 1905. Nadprodukcja wina langwedockiego sprawiała, że wyniki finansowe jego sprzedaży były bardzo słabe z powodu braku nabywców. W 1905 w Béziers miała miejsce manifestacja 15 tys. małych producentów wina, których sytuacja ekonomiczna nagle się pogorszyła. Dodatkowym czynnikiem osłabiającym langwedockie winiarstwo była konkurencja zagraniczna ze strony win włoskich i hiszpańskich oraz tanich win z Algierii.
Bunt thumb|200px W 1907 kryzys nadprodukcji uderzył w Langwedocję na tyle poważnie, że większość osób utrzymujących się do tej pory z pracy najemnej w produkcji wina znalazła się na bezrobociu. Większość mniejszych producentów również straciła pozycję na rynku.