Dodatkowo, na wale przeciwpowodziowym na brzegu Wisły, umiejscowiono dwa okopane czołgi oraz kilka innych gniazd broni maszynowej.
Głównymi zadaniami 2 pułku piechoty było m.in.: przeprowadzenie rozpoznania zachodniego brzegu Wisły, rozpoznanie systemu obrony ognia nieprzyjaciela oraz uniemożliwienie koncentracji sił nieprzyjaciela do przeprawy w rejonie wyspy przez wiązanie jego ruchów w rejonie Czerska i Góry Kalwarii.
3 batalion piechoty dysponował łącznie 10 łodziami saperskimi, sześcioma łódkami rybackimi, jedną łodzią gumową. Walkę wspierała bateria moździerzy 82 mm, trzy baterie dział 122 mm, trzy baterie dział 76 mm, dwa działa SU-76 oraz trzy plutony saperów. Ponadto zapewniono wsparcie ze strony lotnictwa oraz 4 dywizjonu artylerii konnej.
Pierwszy polski desant, w postaci 7 kompanii pod dowództwem ppor. Mieczysława Janiszewskiego, wylądował na wyspie 22 sierpnia, ok. godz. 2.00 rano, gdzie zluzował oddziały radzieckie. Sąsiednią, dużo mniejszą wysepkę zajęła kompania karna. Tego dnia Niemcy przeprowadzili trzy, zakończone niepowodzeniem, ataki na polskie pozycje.
23 sierpnia, ok. godz.