Nicola Mancino (ur. 15 października 1931 w Montefalcione) – włoski polityk, prawnik i publicysta, były minister spraw wewnętrznych i przewodniczący Senatu, wieloletni parlamentarzysta, prezydent Kampanii.

Życiorys Z wykształcenia prawnik. Działalność polityczną rozpoczął w ramach Chrześcijańskiej Demokracji. Awansował w strukturze partyjnej, dochodząc do stanowiska przewodniczącego DC w regionie Kampania. W październiku 1971 do września 1972 i ponownie od sierpnia 1975 do sierpnia 1976 sprawował urząd prezydenta Kampanii.

Od 1976 do 2006 w każdych kolejnych wyborach był wybierany do Senatu VII, VIII, IX, X, XI, XII, XIII, XIV i XV kadencji. Z mandatu zrezygnował w trakcie XI kadencji w 1992, kiedy to powołano go na urząd ministra spraw wewnętrznych. Resortem tym kierował w rządach Carla Azeglia Ciampiego i Giuliana Amato od 28 czerwca 1992 do 10 maja 1994.