Po rozwiązaniu chadecji przystąpił do powstałej w oparciu o jej struktury Włoskiej Partii Ludowej. W latach 1996–2001 z rekomendacji Drzewa Oliwnego pełnił funkcję przewodniczącego Senatu XIII kadencji. W 2002 został członkiem utworzonej m.in. na bazie PPI partii Margherita. W 2006 uzyskał po raz dziewiąty z rzędu mandat senatora, jednak dwa miesiące po wyborach zrezygnował z zasiadania w parlamencie. 1 sierpnia tego samego roku został wiceprzewodniczącym Najwyższej Rady Sądownictwa (Consiglio Superiore della Magistratura), organu zajmującego się ochroną autonomii i niezależności sądownictwa od innych władz.
Odznaczenia Cavaliere di Gran Croce Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 2008 Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej – 1997, Polska – pkt 1.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Włoskiej Kategoria:Przewodniczący Senatu (Włochy) Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Ludowej Kategoria:Politycy Margherity Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Urodzeni w 1931