Do jej zalet w porównaniu z innymi technikami obrazowania należą: krótki czas potrzebny na obrazowanie i przetwarzanie, możliwość uzyskania kompletnego trójwymiarowego (3D) obrazu całej aorty oraz powszechna dostępność metody.

W ostrych przypadkach rezonans magnetyczny ma ograniczone zastosowanie ze względu na ograniczoną dostępność i dłuższy czas skanowania w porównaniu z tomografią komputerową. Rezonans magnetyczny nie wymaga jednak stosowania promieniowania jonizującego ani jodowych środków kontrastowych. Z tego powodu procedura ta nadaje się do seryjnych badań kontrolnych, zwłaszcza u młodszych pacjentów z rozpoznaną patologią aorty.

Echokardiografia przezklatkowa (ang. TTE – transthoracic echocardiography) nie jest zalecana do oceny rozwarstwienia aorty ze względu na jej ograniczoną zdolność do oceny łuku aorty, aorty zstępującej lub naczyń krwionośnych odchodzących od aorty. Jej czułość może być dodatkowo obniżona u pacjentów z otyłością lub rozedmą płuc. Echokardiografia przezklatkowa charakteryzuje się wysoką czułością w ocenie korzenia aorty i proksymalnego odcinka aorty wstępującej.