Wprost przeciwnie, samiec popycha samice, gryzie je, pociąga, a także przygniata swym ciężkim ciałem, zwłaszcza samice pragnące odejść z jego terytorium bądź w przypadku grup kawalerów samice przechodzące przez skraj obszaru rozrodu. W efekcie cztery samice na pięć noszą blizny po agresywnych zachowaniach samców, odnotowywano też pojedyncze przypadki zgonów samic, przygwożdżanych do podłoża i miażdżonych ciężarem samców. Nie poczuwa się on do żadnej odpowiedzialności w odchowaniu potomstwa. Samica musi na przemian polować (polowanie trwa średnio 2,7 dnia) i wracać do swego szczenięcia (zostaje z nim średnio 1,5 dnia), które karmi mlekiem bogatym w tłuszcze. W przeciwieństwie do innych płetwonogich samicy zdarza się karmić mlekiem obce dziecko. Z biegiem czasu jej morskie wycieczki stają się coraz dłuższe. Kiedy w styczniu terytorialne samce wracają do wody, ze strachu przez samcami z grupy kawalerów samica zabiera swe młode dalej na ląd, nawet do 1,5 km. Nieraz też, jeśli szczenię już nauczyło się pływać, zmieniają wyspę. Sprawuje ona opiekę nad dzieckiem przez 10 miesięcy do roku, a niekiedy i dłużej. Starsze młode potrafią udawać się wraz z matką na polowanie.