Tymczasem w jej ciele zaczyna rozwijać się kolejne młode, jako że kopulacja zazwyczaj ma miejsce niedługo po porodzie (średnio 2,1 dnia wedle Webbera, IUCN podaje ruję 7–10 dni po porodzie). Jednakże rozwijająca się zygota hamuje na etapie blastocysty. Dopiero po kilku miesiącach wznawia rozwój, dochodzi do opóźnionej implantacji i zarodek rozwija się nadal. W efekcie dochodzi do synchronizacji rozwoju wewnątrzmacicznego, wymagającego tylko 8–9 miesięcy, z cyklem rocznym. Śmiertelność młodych jest wysoka, dochodzi do 35%, a na Wyspie Campbella dochodzi nawet do 55%. Odpowiadają zań dorosłe samce, poza agresywnym zachowaniem nie stroniące od kanibalizmu, głód, tęgoryjec, infekcje bakteryjne. W pierwszych dwóch miesiącach życia najwięcej szczeniąt ginie w wyniku urazu (35%), infekcji bakteryjnych (24%), tęgoryjca i głosu (po 13%), 4% młodych przychodzi na świat martwych. Dojrzałość płciową samica uzyskuje w wieku 3–4 lat, średnia wieku uczestniczącej w rozrodzie samicy wynosi 10,7 roku. Samiec dojrzewa w wieku 5 lat. Samica dożywa zazwyczaj 26 lat, zaś samiec 23. Pokolenie trwa 10,75 roku.