W 1921 parafia liczyła 4001 wiernych, z czego 109 w filiale w Jaworze oraz 2383 w Kozienicach. Zbór radomski był właścicielem kościoła, 7 sal modlitwy oraz 12 cmentarzy. Pod filiał w Jaworze podlegał ponadto jeden kościół, dwa domy modlitwy i pięć cmentarzy, a pod filię kozienicką – dwa domy modlitwy oraz trzy cmentarze. 1 października 1924 utworzono radomski oddział Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego.
Po śmierci ks. Henryka Tochtermanna 13 lutego 1929, nowym proboszczem został ks. Edmund Friszke. W 1932 rozpoczął on obchodzenie Święta Misyjnego. Rok później przybył do Radomia Albert Schweitzer. Od 1937 w diecezji lubelskiej.
W związku z wybuchem II wojny światowej i rozpoczęciem okupacji niemieckiej, w dniu 21 września 1939 ksiądz Friszke za swoją propolską działalnością w okresie międzywojennym został aresztowany, a następnie był więziony w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen oraz Dachau. Parafia została podzielona na zbór polski i niemiecki, jako jedna z czterech na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Funkcję proboszcza polskiej części sprawował ks.