Walter Frank, ps. Werner Fiedler (ur. 12 lutego 1905 w Fürth, zm. 9 maja 1945 w k. Brunszwiku) – niemiecki historyk, nazista, prezes Reichsinstitut fuer Geschichte des Neuen Deutschlands (Instytutu Historii Nowych Niemiec).
Życiorys Był synem urzędnika wojskowego. Od 1910 mieszkał w Monachium. Wydarzenia lat powojennych, zwłaszcza proklamacja republiki rad w 1919 i pucz Hitlera w 1923 ukształtowały światopogląd polityczny Franka. Stał się wówczas zwolennikiem narodowego socjalizmu i antysemitą.
W 1923 rozpoczął studia historyczne. Był uczniem takich historyków jak Hermann Oncken, Karl Haushofer, , pod którego kierunkiem uzyskał doktorat na podstawie pracy o .
Po ukończeniu studiów poświęcił się pracy historycznej. Traktował historię, jako naukę zaangażowaną, która powinna służyć celom politycznym. Rozwijał także działalność publicystyczną. Publikował również w fachowych czasopismach naukowych, np. „Historische Zeitschrift”, „Historische Vierteljahrschrift”, a także w wydawanym przez miesięczniku „Deutsches Volkstum”.