Linia kolejowa z Gniezna do Skoków miała pierwotnie zostać otwarta pod koniec 1913 roku. Jak donosiła prasa, w czerwcu został mocno podtopiony budowany nasyp kolejowy, przebiegający przez Jezioro Kłeckie. Odcinek Gniezno – Kłecko miał być, według planu, przejezdny od 1 października. W stanie surowym ukończono w czerwcu budynki dworcowe i gospodarcze. Planowana linia kolejowa wymagała jednocześnie przygotowania dróg do miejscowości, w których zlokalizowano stacje kolejowe. We wrześniu 1913 ukończono budowę drogi Myszki – Łagiewniki wraz z mostem przez Małą Wełnę, wyremontowano drogę krajową Kłecko – Pobiedziska, przeprowadzono remont i wzmocnienie drogi Kiszkowo – Sławno wraz z betonowym mostem przez rzekę, którego koszt wyniósł 115 tysięcy marek a dofinansowanie z powiatu i prowincji poznańskiej opiewało na sumę 43 tysięcy marek. W październiku całkowicie ukończono układanie torów i oddano do użytku budynki dworcowe na wszystkich stacjach. Próbowano też szybko ukończyć łukowy most przez Jezioro Gorzuchowskie. 10 listopada 1913 roku po raz pierwszy otwarto ruch towarowy na trasie Gniezno – Obora. W tym czasie, w Kłecku wybuchł mały skandal, ponieważ restauracja dworcowa została oddana w dzierżawę Niemcowi o nazwisku Tobner za 650 marek miesięcznego czynszu, podczas gdy inni oferowali 1000 marek i więcej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kiszkowo (stacja kolejowa) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.