powstańcy z południowej części obwodu sanockiego szli na północ w celu opanowania Sanoka trzema szlakami: z Cisnej przez Baligród, z Lutowisk oraz z Ustrzyk Dolnych i z Ustianowej. 180 uczestników spotkało się w Uhercach, gdzie zaczęto się formować w oddziały i odebrano od wszystkich przysięgę. Nękani po drodze przez chłopów ze Stefkowej, powstańcy dotarli do wsi Zahutyń pod Sanokiem. Po kilku potyczkach, przy dojściu do Zahutynia i nie mając wsparcia od północy, wycofali się na Węgry. Franciszek Wolański miał uderzyć na Jasło, ale wobec braku wsparcia ze strony wojska Cezarego Męcińskiego z Dukli usiłował w przebraniu kobiecym zbiec na Węgry. Zatrzymany przez warty chłopskie został jednak rozpoznany i odstawiony do więzienia. W Chrzanowie Józef Patelski z oddziałem kawalerii nacierał z sukcesem na posterunek żandarmerii austriackiej zdobywając tę placówkę, ale w końcu został zmuszony do kapitulacji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie krakowskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.