8 czerwca 1943 roku okręt wypływa wraz z konwojem do Oranu, do którego przybywa 22 czerwca. 5 lipca konwój wraz z krążownikiem wypływa w kierunku Sycylii. Krótko po północy 9 lipca „Philadelphia” rozpoczyna ostrzał wspierający lądowanie. U brzegów wyspy krążownik pozostaje do 19 lipca. Następnie powraca do Algieru, aby zostać flagowym okrętem kontradmirała Davidsona. 27 lipca jednostka dołącza do Task Force 88, której zadaniem jest wspierać ogniem oddziały 7 Armii walczące na Sycylii. Akcje u wybrzeży Włoch trwały do 21 sierpnia, kiedy to krążownik powrócił do Algieru. Po krótkim odpoczynku okręt przybył 8 września pod Salerno, aby wspierać ogniem swoich dział wojska walczące na przyczółku w kontynentalnej części Włoch. 11 września „Philadelphia” uniknęła niemieckiego ataku z użyciem bomb szybujących. Po akcji pod Salerno, krążownik powraca do Oranu, z którego 6 listopada 1943 roku wypływa do Norfolk. Do Stanów okręt przybywa 21 listopada. W grudniu i styczniu krążownik przechodzi przegląd techniczny w nowojorskiej stoczni. 19 stycznia 1944 roku okręt wypływa z konwojem do Oranu, do którego przybywa 30 stycznia. Od 14 lutego do 23 maja 1944 krążownik wspiera ogniem artyleryjskim walczących pod Anzio, a następnie płynie na Maltę, aby przejść kolejny przegląd techniczny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — USS Philadelphia (CL-41) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.