Pohl podaje, że Schöngarth wystawił jeszcze dwa mniejsze oddziały: dla Białegostoku i Brześcia nad Bugiem. Z ustaleń polskich historyków wynika jednak, że liczba Einsatzkommandos i Unterstützungstrupps wystawionych przez urzędy KdS w Generalnym Gubernatorstwie była większa. Wymieniają oni w tym kontekście: EK pod dowództwem SS-Haupsturmführera Johannesa Böhma, wystawione przez urząd KdS w Warszawie, skierowane 3 lipca do Grodna. Liczyło 26 funkcjonariuszy; EK pod dowództwem SS-Haupsturmführera Adolfa Bonifera, wystawione przez urząd KdS w Warszawie, skierowane 3 lipca do Bielska Podlaskiego, a stamtąd po kilku dniach do Mińska. Liczyło 31 funkcjonariuszy; EK pod dowództwem SS-Haupsturmführera Ericha Engelsa, wystawione przez urząd KdS w Warszawie, operujące od 4 lipca w Nowogródku, a następnie w rejonie Baranowicz, Lidy i Słonimia. Liczyło 27 funkcjonariuszy; EK pod dowództwem SS-Untersturmführera Wolfganga Birknera, wystawione przez urząd KdS w Warszawie, operujące w Białymstoku, a także w okolicach Bielska Podlaskiego i Grodna. Liczyło 28 funkcjonariuszy; EK pod dowództwem SS-Obersturmführera Hermanna Worthoffa, wystawione przez urząd KdS w Lublinie, które wyruszyło 2 lipca, a tydzień później dotarło do Pińska.