Dieter Pohl przypuszcza, że Schöngarth nadał oddziałowi taką liczebność m.in. po to, aby metodą faktów dokonanych zagwarantować, że obszary Galicji Wschodniej znajdą się w przyszłości pod jego policyjną władzą.

W Einsatzkommando z.b.V. Lemberg służyli między innymi SS-Hauptsturmführer Hans Krüger, SS-Untersturmführer Walter Kutschmann, SS-Sturmbannführer Kurt Stawizki, SS-Hauptscharführer Felix Landau.

Wysunięty pododdział Einsatzkommando z.b.V. Lemberg dotarł do Lwowa już popołudniu 2 lipca. W pierwszej połowie lipca część funkcjonariuszy została stamtąd wysłana do mniejszych miast Galicji Wschodniej: Tarnopola, Drohobycza i Rawy Ruskiej. Według Ryszarda Torzeckiego Lwów i inne miasta Galicji Wschodniej stanowiły komendanturę o nazwie „Gebiet 444”. Autor ten podaje, że jednostce podlegała też komendantura na Wołyniu – „Gebiet 213”, obejmująca Kowel, Równe i Łuck.