Badał również, częściowo wspólnie z Aleksandrem Meisterem, obszar pomiędzy Mysowskiem na południowym brzegu Bajkału a Sieleginskiem w górach Chamar-Daban.
Podczas następnych lat poszukiwał różnych surowców mineralnych, m.in. złóż fluorytu w Dułdurdze, we wschodniej części Zabajkala oraz złóż rud wolframu w Okręgu Niemczyńskim (góra Bukuka), w górach Kukulbej k. Borzji, a także pod Charanorem na pograniczu Syberii, Mongolii i Mandżurii. Interesował się także złożami kryształu górskiego, akwamarynu i topazu w górach Adun-Cziłon, złożami rud cyny oraz rud molibdenu w środkowej części Zabajkala. W latach 1918–1920 kontynuował kartowanie geologiczne południowo-zachodnich terenów Zabajkala. Ostatnie jego prace w Komitecie Geologicznym dotyczyły złóż rud żelaza koło Brackiego Ostroga nad rzeką Angarą. Do lipca 1922 pełnił funkcję sekretarza naukowego Sekcji Syberyjskiej Komitetu Geologicznego.