Praca w Polsce W 1922 przyjechał do Polski i rozpoczął pracę w Państwowym Instytucie Geologicznym jako etatowy geolog na Wydziale Węgli. Po pierwszej wojnie światowej Polska otrzymała ponad dwie trzecie Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. S. Doktorowicz-Hrebnicki do 1939 wykonywał m.in. szczegółowe zdjęcie geologiczne północnej i wschodniej części Zagłębia Górnośląskiego. W pierwszym okresie objęły one prawie cały obszar dąbrowski, to jest arkusze Grodziec, Ząbkowice i Dąbrowa Górnicza. Pierwszy z nich opublikowany został w 1934, dwa pozostałe w 1947.
Poza tym, w latach 1931–1932 brał udział w poszukiwaniu złóż węgli brunatnych w rejonie Rogowa, Kokoszki i Żyrardowa. W latach 1932–1935 i w 1937 badał petrografię i chemizm węgla kamiennego, a w latach 1935-1936 opracowywał złoża glinek ogniotrwałych w północnej części GZW oraz określał zasoby rud Zn-Pb w okolicach Olkusza. W tym też czasie objął kierownictwo nowej Stacji Terenowej PIG w Dąbrowie Górniczej, przeniesionej potem do Czeladzi, która dała początek Oddziałowi Górnośląskiemu PIG w Sosnowcu.
Podczas okupacji niemieckiej prowadził m.in.