Pierwszym, który zauważył podobieństwo tekstu Mateusza do tekstu stosowanego przez Orygenesa w jego komentarzu do Mateusza, był Griesbach. Hort przypuszczał, że reprezentuje tekst, w oparciu o który powstał tekst bizantyjski. Analiza tekstu Ewangelii Marka, jaką przeprowadził Lake, a następnie Streeter wskazała na tekstualne pokrewieństwo z Kodeksem Koridethi. Ten typ tekstu został określony jako cezarejski. Lake porównał tekst kodeksu z Textus receptus w wydaniu Stefanusa w partiach tekstu Mt 1-10; Mt 22 – Mk 14; Łk 4-23; Jn 1-13; 18 i obliczył, że zachodzi w nich 2243 różnic tekstualnych. Rękopis winien więc reprezentować inną tradycję tekstualnąKirsopp Lake, Codex 1 of the Gospels and its Allies, Texts and Studies, volume vii, Cambridge, 1902, p. XXIV.. Streeter ten typ tekstu nazwał cezarejskim. Lake zbadał ponadto tekst rękopisów pokrewnych 118, 131 oraz 209 i odtworzył prototyp tekstu tej grupy, która na jego cześć nazwana została rodziną Lake’a.
Przynależność do rodziny Lake’a potwierdzona została przez tzw. Claremont Profile Method, tj. metodę wielokrotnych wariantów.