Frederik Wisse zbadał tą metodą trzy rozdziały Łukasza kodeksu (1, 10 i 20) i stwierdził, że w tych rozdziałach jest jednym z najlepszych reprezentantów grupy, bardzo bliskim dla minuskułu 1582 (lidera tej grupy)Frederik Wisse, The Profile Method for the Classification and Evaluation of Manuscript Evidence, as Applied to the Continuous Greek Text of the Gospel of Luke, William B. Eerdmans Publishing Company (Grand Rapids, 1982), s. 65..
Według Kurta i Barbary Aland tekst Ewangelii zgodny jest z tekstem bizantyjskim przeciwko „oryginalnemu” 119 razy, 80 razy zgodny jest z tekstem bizantyjskim i oryginalnym jednocześnie, 60 razy wspiera tekst oryginalny przeciwko bizantyjskiemu, ponadto przekazuje 69 szczególnych wariantów w Ewangeliach. W oparciu o ten profil Alandowie zaklasyfikowali go do Kategorii III. W pozostałych księgach tekst reprezentuje tekst bizantyjski, Alandowie zaklasyfikowali go do Kategorii V.
Tekst Pericope adulterae (J 7,53 – 8,11) umieszczony został na końcu Ewangelii Jana, po wierszu 21,25, na końcu Ewangelii Marka zawiera scholion kwestionujący autentyczność Marka 16,8-20Kirsopp Lake, Codex 1 of the Gospels and its Allies, Texts and Studies 1902, s. 92..