Scrivener (1813-1891) wskazał, że co najmniej 22 wierszy erazmiańskiego tekstu pochodzi z minuskułu 1: Mateusz 22,28; 23,25; 27,52; 28,3.4.19.20; Marek 7,18.19.26; 10,1; 12,22; 15,46; Łukasz 1,16.61; 2,43; 9,1.15; 11,49; Jan 1,28; 10,8; 13,20.
thumb|Stary Uniwersytet Bazylejski W roku 1559 rękopis przekazany został Uniwersytetowi w Bazylei, gdzie odtąd aż po dziś dzień jest przechowywany. Od tej też chwili jego losy są już wspólne z Kodeksem Bazylejskim i kodeksu 2.
Krótki wykaz wybranych lekcji z kodeksu sporządził Bengel. Pierwszym, który zbadał tekst całego kodeksu, był Wettstein. Jego zdaniem tekst Ewangelii jest zgodny z większością starożytnych kodeksów i cytatami Ojców Kościoła. Opinię taką wygłosił w 1730 rokuJ.J. Wettstein, Prolegomena ad Novi Testamenti Graeci, 1730, s. 57.. W roku 1751 zmienił zdanie i uznał, że tekst kodeksu uległ latynizacji. Wettstein skolacjonował tekst kodeksu dwukrotnie, lecz za każdym razem z licznymi błędami. Tregelles naliczył więcej niż 1200 błędów, jakie popełnił Wettstein przy odczycie tekstu kodeksu. Tregelles oraz Roth skolacjonowali tekst kodeksu ponownie. Hug wsparł ostatnią opinię Wettsteina, że tekst kodeksu został zlatynizowaniJ. L. Hug, Writings of the New Testament, translated by Daniel Guildford Wait (London 1827), s.