Do dziś zachowały się liczne nagrobki i epitafia wykonane z tego surowca, m.in. w katedrze wawelskiej, na Jasnej Górze oraz w katedrze św. Jana w Warszawie. W tej ostatniej po lewej stronie ołtarza głównego, naprzeciw loży królewskiej, znajduje się nagrobek ostatnich książąt mazowieckich — Stanisława i Janusza. Sam nagrobek wykonano z czerwonego marmuru chęcińskiego, natomiast towarzyszyła mu czarna płyta z Dębnika, zawierająca rozbudowaną inskrypcję łacińską. Jej autorstwo bywa wiązane z Anną mazowiecką, siostrą zmarłych książąt, która mogła ją sporządzić samodzielnie lub zlecić jej wykonanie. Według przekazu epitafium podkreślało pochodzenie książąt od dawnych władców Polski, ich cnoty oraz przedwczesną śmierć (Stanisław zmarł w 1524 roku, Janusz w 1528 roku), a także fakt przejścia Mazowsza pod panowanie królów polskich po ich zgonie. Oryginalna czarna płyta epitafijna została zniszczona podczas II wojny światowej przez okupacyjne władze niemieckie, natomiast sam nagrobek został po wojnie zrekonstruowany przez konserwatorów i rzeźbiarzy;