Józef Stanisław Niżnik (ur. 13 marca 1943 w Łańcucie) – polski filozof i socjolog, nauczyciel akademicki i pracownik naukowy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.
W latach 1961–1966 studiował filozofię i socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskał doktorat z filozofii w IFiS PAN w 1970 lub 1971, broniąc pracy pt. Rzeczywistość w perspektywie mitu. Wokół filozofii mitu Ernesta Cassirera przygotowanej pod kierunkiem Adama Schaffa. W latach 1971–1972 zatrudniony w Centralnym Ośrodku Metodyki Upowszechniania Kultury w Warszawie, a od 1973 na stanowisku adiunkta w IFiS PAN. W 1976/1977 i 1984/1985 był profesorem wizytującym na .
Habilitował się w IFiS PAN w 1980 lub 1981 na podstawie rozprawy Przedmiot poznania w naukach społecznych (1979) i w 1981 objął tam stanowisko profesora uczelni. W latach 1989–1994 był zastępcą dyrektora IFiS PAN.
W 1987 nawiązał współpracę z Klubem Rzymskim. Współtwórca i pierwszy sekretarz generalny (1987–1993), a następnie członek zarządu Polskiego Towarzystwa Współpracy z Klubem Rzymskim. W latach 1993–2002 prezes, a od 2003 wiceprezes Polskiej Fundacji Klubu Rzymskiego.