Andronik, imię świeckie: Władimir Aleksandrowicz Nikolski, (ur. w Powodniewie, zm. 20 czerwca 1918 w Permie) – prawosławny metropolita permski.
Młodość Urodził się w rodzinie prawosławnego diakona. W 1891 ukończył seminarium duchowne w Jarosławiu i wstąpił do Moskiewskiej Akademii Duchownej, którą ukończył z tytułem kandydata teologii. W 1893 został mnichem, w dwa lata później przyjął święcenia kapłańskie. W 1897 był inspektorem Aleksandrowskiego misyjnego seminarium duchownego w Ardonie, zaś od 1899 do 1901 był jego rektorem. Następnie został wysłany na misję do Japonii razem z archimandrytą Sergiuszem (Stragorodskim), przyszłym patriarchą Moskwy.
We wrześniu 1900 otrzymał godność archimandryty, w roku następnym został odznaczony Orderem św. Anny drugiej klasy, a w 1905 – Orderem św. Włodzimierza IV klasy. W tym samym roku, w czasie rewolucji, apelował do Rosjan o nieangażowanie się w politykę i twierdził, że podział partyjny jest nienaturalny w świetle chrześcijańskiej nauki społecznej.