Biskup 5 listopada 1906 został głową misji w Japonii z tytułem biskupa Kioto, jednak już w maju następnego roku ubiegał się o zwolnienie z tych zadań z uwagi na zły stan zdrowia. Jego prośba została spełniona; został w październiku 1907 tymczasowym zastępcą biskupa Eulogiusza (Gieorgijewskiego) w eparchii chełmskiej, a następnie biskupem pomocniczym eparchii nowogrodzkiej.
Był zdecydowanym monarchistą, działaczem Związku Narodu RosyjskiegoЧерносотенцы в лицах zwolennikiem idei pochodzenia władzy carskiej od Boga. Twierdził również, że Imperium Rosyjskie nie jest państwem uciskającym mniejszości narodowe, usprawiedliwiał w swoich komentarzach m.in. rozbiory Polski, które określał jako niezbędną interwencję w interesie Polaków, oraz podbój Kaukazu, który również miał dokonywać się dla dobra zamieszkujących ten region narodów. Sprzeciwiał się nadaniu pełni praw obywatelskich Żydom. Rozwijające się ideologie socjalizmu i liberalizmu uważał za kontynuację odwiecznego spisku antychrześcijańskiego rozpoczętego przez ukrzyżowanie Chrystusa.