Aktion Sühnezeichen Friedensdienste (Akcja Znaku Pokuty – Służby dla Pokoju, ASF) została założona przez przedstawicieli niemieckiego Kościoła protestanckiego jako wyraz żalu z powodu cierpień zadanych przez Niemców ofiarom II wojny światowej i pragnienia naprawienia w niewielkim nawet stopniu krzywd wyrządzonych przez Niemców, w tym także chrześcijan. Do czasu zjednoczenia Niemiec ruch rozwijał się równolegle w RFN i NRD, i to głównie NRD-owska część ruchu utrzymywała kontakty z Polską.
Celem organizacji była odbudowa zniszczeń wojennych w krajach, które najbardziej ucierpiały w wyniku reżimu nazistowskiego i II wojny światowej oraz szukanie pojednania z narodami prześladowanymi przez nazistów – w pierwszym rzędzie organizacja wysłała swoich wolontariuszy do Polski, ZSRR i Izraela. Jej rozwój pozwolił na wysyłanie ich także do innych krajów: Belgii, Francji, Holandii, Norwegii, Wielkiej Brytanii, Czech, a wskutek rozpadu ZSRR także na Ukrainę i Białoruś. Wolontariusze ASF podjęli pracę również w tych krajach, których wojna bezpośrednio nie dotknęła, ale gdzie jeszcze żyją ofiary tamtych czasów – poza wspomnianym już Izraelem, także w USA.