Zniszczonych przez samoloty myśliwskie, artylerię przeciwlotniczą lub balony zaporowe zostało ponad 3000 pocisków.

Z powodu ataków pociskami V-1 zginęło w Anglii około 6185 osób, a 18 tys. zostało rannych. W Antwerpii i jej okolicach z powodu ataków pociskami V-1 zginęło lub zostało rannych 10 145 osób, a w Liège dalszych 4614 zabitych i rannych.

Mimo braku jakichkolwiek środków obronnych V-1 mogły też być niebezpieczne dla myśliwców, które je atakowały. Ze względu na niewielki rozmiar celu samolot musiał zbliżyć się do „latającej bomby” na niewielką odległość (w przypadku Glosterów Meteorów było to często 100–300 jardów), tymczasem nawet pojedynczy pocisk z działka mógł spowodować eksplozję ładunku wybuchowego, ta zaś w połączeniu z chmurą odłamków mogła zagrozić znajdującemu się w pobliżu myśliwcowi.

Zdobyczne pociski V-1 – przechwycone przez nacierające siły alianckie oraz niewybuchy – posłużyły alianckim konstruktorom do opracowania własnych pocisków manewrujących. W ramach tych projektów powstały m.in. amerykański JB-2, radzieckie pociski 10Ch oraz francuskie CT 10.

Zobacz też V2, V3, X-4, E-4, Rheintochter, Hecht Trembita Mitsubishi Ki-147

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Fieseler Kategoria:Pociski manewrujące