31 grudnia Paprocki spotkał się powtórnie z Romanem Ilnyćkim.
Na przełomie września i października 1952 w Nowym Jorku spotkali się Iwan Łysiak-Rudnycki i Klaudiusz Hrabyk. Hrabyk sugerował możliwość rozważenia jakichś zmian granicy polsko-ukraińskiej na korzyść Ukrainy, pod warunkiem pozostawienia Lwowa po stronie polskiej. Rozmowa ta, mimo prywatnego charakteru, wywołała zaniepokojenie w polskim MSZ, i zdecydowane odcięcie się od tej koncepcji.
Kolejne spotkanie przedstawicieli rządu RP z kierownictwem OUN-B odbyło się na początku lutego 1953, obie strony pozostały przy swoich stanowiskach – Ukraińcy chcieli najpierw podpisać układ o granicach, a Polacy byli przeciwni podpisywaniu jakichkolwiek deklaracji. Rozmowy zostały zerwane z powodów proceduralnych.
Minister Sokołowski w exposé dotyczącym polskiej polityki zagranicznej powiadomił 14 marca 1953 Radę Narodową, że „zrozumienie konieczności ułożenia stosunków polsko-ukraińskich czyni postępy również i po stronie ukraińskiej”.