Prystaw (ros. пристав, trb. pristaw, trl. pristav) – niekiedy przystaw: w dawnej Rusi oznaczający przybocznego żołnierza w drużynie – odpowiednik staropolskiego draba, trabanta, drabanta lub hajduka – lub zaufanego (zausznika w znaczeniu dawn.) kniazia lub cara funkcjonariusz publiczny lub sądowy w dawnym Księstwie Moskiewskim lub Rosji, w policji w Rosji – odpowiednik komisarza policji od 1837 do rewolucji lutowej 1917. komornik we współczesnej Rosji
Prystaw w języku rosyjskim od czasownika: приставать – trb. – pristawat’ – polski przystać w znaczeniu: przyłączyć się do jakiejś grupy, organizacji – historycznie miał szerokie znaczenie; w Nowogrodzie oznaczał urzędnika sądowego podobnie, jak woźny sądowy, w Księstwie Moskiewskim pełnił funkcje wykonawcze w służbie publicznej – np. nadzór nad obcymi delegacjami i dyplomatami. Prystawi mogli być carscy, cerkiewni – związani z archirejem. Od 1837 jako państwowa funkcja policyjna – porównywana z komisarzem policji. Od 1868 podlegali uriadnikom (ros. уря́дник). W Rosji, w znaczeniu policjanta, skasowany po 1917, istnieje współcześnie jako komornik – funkcjonariusz publiczny Federacji Rosyjskiej (ros. судебный пристав, trb.