thumb|Jelec miecza, w postaci krzyża thumb|Schemat prostej rękojeści rapiera. Części jelca: C – kabłąk, D – krzyż, E – obłęk poziomy, F – obłęki pionowe, tu tworzące tzw. „oślą podkówkę” i połączone poniżej ricassa dodatkowym obłękiem poziomym. Pozostałe elementy: A – głowica, B – rękojeść, G – ricasso, H – głownia
Jelec, garda (z fr. garde – ochrona) – element broni białej, część rękojeści, służąca do ochrony dłoni. Funkcją jelca jest ochrona dłoni przed ciosami przeciwnika podczas walki, jednocześnie zabezpiecza on dłoń przed ześlizgnięciem się z rękojeści na głownię.
Najprostszą formą jelca jest krzyż, czyli poprzeczka między rękojeścią a głownią. Rozbudowane formy jelca chronią dłoń dodatkowymi prętami (kabłąkami i obłękami) oraz tarczkami. Bardzo zabudowane jelce przyjmują postać kosza, okrywającego całą dłoń. Rozbudowany jelec nazywa się furdymentem.
Części jelca Podstawowe części jelca to krzyż, kabłąki, obłęki i tarczki.