Nawet znany jest jeden epizod, który przysporzył wszystkim problemów - po jednym z wieczorów u Wodzińskich, gdy improwizował na temat Mazurka Dąbrowskiego, ktoś złożył donos do sekretarzowi ambasady rosyjskiej, co zakończyło się groźbami z jego strony.
To w trakcie tego okresu Fryderyk, który chętnie bywał w towarzystwie Marii, podarował jej incipit Nokturnu Es-dur z życzeniem "soyez heureuse" (bądź szczęśliwa), oraz Walca As-dur op. 69 nr 1 nazwanego Walcem Pożegnalnym, którego po skomponowaniu dla Marii, zagrał w salonie Wodzińskich na pożegnanie, a Maria podarowała mu różę.
Po wyjeździe Chopina z Drezna do Paryża, 24 września 1835, następuje okres licznej wymiany korespondencji pomiędzy Fryderykiem a Wodzińskimi, który trwa niemal rok. Fryderyk wymienia listy z Marią, jej bratem Kazimierzem oraz jej matką, Teresą.
W tym czasie Chopin podarował także Marii pierwsze wydanie 4 Mazurków op. 24 z dedykacją, który znajduje się obecnie w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie, oraz przesyła jej pieśń Życzenie, którą skomponował do słów Stefana Witwickiego.