Ukraina Druga strategia została przyjęta 11 grudnia 1999 r. i dotyczyła Ukrainy. Podkreślała ona, że Unia dostrzega znaczenie powstania Ukrainy jako demokratycznego państwa i przywiązuje dużą wagę do jej proeuropejskiej orientacji. Strategia została przewidziana na 4 lata z możliwością dalszego jej przedłużenia. Określiła ona strategiczne cele, jakie UE stawia sobie wobec Ukrainy: wsparcie demokracji i wolnego rynku umacnianie bezpieczeństwa i stabilności w Europie i na świecie współpraca polityczna, w szczególności dotycząca zbliżania Ukrainy do Unii współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych współpraca gospodarcza współpraca kulturalnaRyszard Zięba, op. cit., s. 168-169.
Region śródziemnomorski Wspólna strategia wobec regionu śródziemnomorskiego została przyjęta 19 czerwca 2000 r. na szczycie w Feira, jednak jej przygotowanie Rada Europejska zaleciła półtora roku wcześniej, podczas spotkania w Wiedniu w grudniu 1998 r. Strategia deklarowała chęć UE do rozwijania wzajemnych kontaktów na zasadzie partnerstwa i dążenia do realizacji postanowień Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego. Unia zapowiedziała działania na rzecz pokoju na Bliskim Wschodzie, m.in. ustalenie Eurośródziemnomorskiej karty pokoju i stabilności.