Okręty podwodne typu Thames – typ trzech brytyjskich okrętów podwodnych zbudowanych w dwudziestoleciu międzywojennym, określany również jako typ River, jako że nazwy wszystkich trzech zbudowanych okrętów pochodzą od nazw rzek.
Geneza Przed I wojną światową okręty podwodne przestały pełnić rolę eksperymentalnych jednostek a zaczęły być postrzegane jako realna siła bojowa. Stratedzy marynarki zaczęli zastanawiać się nad najlepszym użyciem tej siły bojowej. Jedna z koncepcji zakładała ścisłą współpracę pomiędzy okrętami podwodnymi a siłami nawodnymi. Ówczesna strategia walki na morzu zakładała dążenie do walnego starcia pomiędzy walczącymi stronami, uzupełnieniem floty pancerników i krążowników w takiej bitwie byłyby okręty podwodne. Aby spełnić te oczekiwania okręty podwodne musiały charakteryzować się dużą prędkością podczas marszu na powierzchni aby móc towarzyszyć flocie nawodnej. W ten sposób powstał projekt okrętu podwodnego floty fleet submarine. Pierwszą nieudaną próbą stworzenia takiej łodzi w Wielkiej Brytanii były okręty podwodne typu K, którym dużą szybkość na powierzchni z racji braku wydajnych i mogących się zmieścić w łodzi podwodnej silników spalinowych, zapewniały turbiny parowe. Niestety eksploatacja okrętów typu K to pasmo awarii, usterek i zatonięć (z 18 wybudowanych okrętów 6 zatonęło).