thumb|200px|trójkonchowa bryła cerkwi monastyru Cozia na Wołoszczyźnie thumb|200px|trójkonchowa bryła cerkwi monastyru Humor w Mołdawii Plan trójkonchowy (także "treflowy", "koniczyny") – typ założenia architektonicznego cerkwi w krajach bałkańskich powstały pod wpływem architektury bizantyńskiej, dominujący w architekturze mołdawskiej do XVII w.
Cerkwie zbudowane na tym planie składały się z prostokąta, w części wschodniej uzupełnionego o trzy apsydy (od wschodu, północy i południa). Prostokąt dzielony był na kilka (od dwóch do czterech) niezależnych pomieszczeń – w części wschodniej świątyni znajdowała się nawa. Ta miała kształt kwadratu otoczonego wspomnianymi trzema apsydami (przy czym apsyda wschodnia służyła jako miejsce odprawiania obrzędu), nakryta kopułą (a niekiedy zwieńczona wieżą), zachowywała klasyczny plan centralny.
Plan trójkonchowy wywodził się z architektury cerkwi monastyru Chilandar na greckim półwyspie Athos, która została zbudowana w końcu XIII w. na planie krzyża greckiego wpisanego w kwadrat, przy czym trzy ramiona krzyża zostały zakończone półokrągłymi apsydami, wystającymi poza kwadratowy obręb świątyni. Centralnie umieszczona kopuła wspierała się na wolno stojących kolumnach.