Lelewela, gdzie uczyła historii i geografii.
Jej zainteresowania naukowe w tym czasie skupiały się na epoce oświecenia, publikowała także prace z zakresu metodyki nauczania historii. W ostatnich latach II RP podjęła próbę opracowania podręczników historii dla szkół średnich. Udało jej się ukończyć prace nad I i II cz. podręcznika dla liceum, ostatnie dwie części uległy zniszczeniu ze względu na wybuch wojny.
W okresie okupacji Lechicka brała aktywny udział w tajnym nauczaniu w Warszawie. Prowadziła tajne komplety gimnazjalne i licealne, z czasem włączyła się w tajne nauczanie na poziomie uniwersyteckim. Po powstaniu warszawskim została wysiedlona do Niemiec, skąd udało jej się powrócić już w 1945.
Po powrocie na krótko objęła obowiązki adiunkta na UŁ. Od 1946 jako adiunkt wykładała historię oświaty i wychowania, a także dydaktykę historii w nowo powstałym Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W Toruniu zorganizowała taż sekcję dydaktyczną przy miejscowym oddziale Polskiego Towarzystwa Historycznego i przez kilka następnych lat kierowała jego pracami.