W latach 60. XIX wieku dokonano odnowy założenia ogrodowego, powstał wtedy m.in. staw wykorzystywany w zimie jako publiczne lodowisko. W 1876 przez zachodnią część ogrodu przeprowadzono linię kolejową w kierunku Żywca. Odcięta od reszty działka z drugiej strony torowiska sprzedana została w 1888 z przeznaczeniem na budowę Teatru Miejskiego. Pomysł parcelacji pozostałej części ogrodu pojawił się w czasach księcia Józefa Marii Sułkowskiego, około roku 1893. Był to plan związany z ogólną reorganizacją otoczenia zamkowego, który został pozytywnie przyjęty przez miasto. Wówczas zakończyło się jednak na wzniesieniu Bazarów Zamkowych (1899). Koncepcję zabudowy ogrodu wysunął ponownie Max Fabiani w wykonanym przez siebie planie regulacji urbanistycznej Bielska z 1899. thumb|left|Aleksander Karol Ludwik Sułkowski – ostatni ordynat bielski, inicjator parcelacji ogrodu zamkowego w latach 30. XX wieku Do tematu parcelacji ogrodu powrócono w latach 30. XX wieku. Inicjatorem był sam właściciel, Aleksander Karol Ludwik Sułkowski, który borykał się z problemami finansowymi pogłębionymi przez wielki kryzys oraz konieczność uiszczenia podatku od spadku w kwocie trudnej wówczas dla księcia do wygospodarowania.