Szczegółowe warunki sprzedaży gruntów oraz forma przyszłej zabudowy stały się przedmiotem kilkuletniego sporu pomiędzy Sułkowskim a władzami miasta. Jedna z niezrealizowanych koncepcji zakładała bezpłatne odstąpienie około połowy rzeczonego obszaru na cele publiczne i zachowanie jego parkowego charakteru. Ostatecznie cały ogród podzielono na 65 działek, których sprzedaż rozpoczęto w 1934. Nabywcami byli w dużej mierze zamożni Żydzi, dlatego nowo budowaną dzielnicę nazywano żartobliwie Tel Awiw. Sułkowski zachował dla własnych potrzeb jedynie trzy parcele budowlane w południowo-wschodnim narożniku. Jedną centralnie położoną działkę przekazał nieodpłatnie Polskiej Macierzy Szkolnej, która planowała tam postawić „polski dom oświatowy”. thumb|Okrąglak (stan w 2010) thumb|Kamienica Adolfa Fränkla Do wybuchu drugiej wojny światowej wzniesiono około trzydziestu kamienic, najczęściej trzy- lub czteropiętrowych, które w swojej stylistyce stanowią typowe przykłady architektury wczesnego modernizmu. Wśród projektantów byli m.in. Alfred Wiedermann, Walter Fussgänger, Paweł Juraszko, Wilhelm Riedel, Józef Kozieł, a także prowadzący wspólne atelier Roman Jüttner i Franciszek Bolek.