Po odbyciu kary został w niejasnych okolicznościach zatrzymany ponownie i po raz kolejny skazany na zesłanie do miejscowości Ust’ Cilma.
Zmarł w 1934 po krótkiej chorobie. Jego relikwie zostały w grudniu 1998 przeniesione do monasteru Św. Trójcy w Wiatce. Wcześniej, w 1981, został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji, a w 2006 uznany za nowomęczennika i kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny.
Bibliografia Biografia w serwisie poświęconym nowomęczennikom rosyjskim
Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Antysergianie Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Trójcy Świętej w Zieleńcu Kategoria:Zakonnicy Ławry św. Aleksandra Newskiego Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi iżewscy Kategoria:Więźniowie Butyrek