Pilniak nadal miał jednak za sobą poparcie wielu działaczy bolszewickich, miłośników jego prozy. Lew Trocki w swoim zbiorze esejów Literatura i rewolucja oceniał Pilniaka jako „pisarza prowincjonalnego” i krytykował brak szerokiego spojrzenia na rewolucję, jej genezę i przebieg. Odrzucał również filozofię historii prezentowaną przez Pilniaka jako całkowicie nietrafioną, mnożącą zbędne wątpliwości i pytania. Twierdził jednak, że Pilniak jest znakomitym obserwatorem i w przyszłości może rozwinąć swój talent, stając się prawdziwie wielkim pisarzemOn Boris Pilnyak by Leon Trotsky.

W 1925 Pilniak rozwiódł się z pierwszą żoną i poślubił aktorkę Olgę Szczerbinowską, a następnie podróżował po Rosji i po basenie śródziemnomorskim. W 1926, po przerwie, wydał opowiadanie Opowieść niezgaszonego księżyca z podtytułem Śmierć komandarma, będące nawiązaniem do niewyjaśnionej śmierci komisarza spraw wojskowych Michaiła Frunzego bezpośrednio po operacji. Chociaż pisarz twierdził, że opowiadanie o generale umierającym po zabiegu chirurgicznym nie ma żadnego związku z prawdziwą historią, jego wytłumaczenie zostało uznane za kłamstwo, a utwór - za pośrednie oskarżenie osoby Stalina, podejrzewanego o chęć usunięcia Frunzego. Wydanie gazety „Nowy Świat”, w której miało pojawić się dzieło, zostało skonfiskowane.