Jednocześnie przy nabrzeżach mogły zacumować w podwójnym rzędzie 42 barki o ładowności 400 ton lub 36 barek o ładowności 600 ton.
Oficjalne otwarcie portu miało miejsce 1 października 1902 roku pod nazwą Przeładownia Miejska. W roku 1913 przeładowano w nim 220 tys. ton towarów (głównie zboże, mąki, cukier, płody rolne, spirytus, cegłę, piasek, cement, pasze, nawozy i wyroby metalowe). Transportowano towary do Szczecina, Hamburga, Frankfurtu nad Odrą, Kostrzyna, Berlina i Gorzowa.
Po przyłączeniu Poznania do Polski w 1919 port podupadł, by znów ożyć po podpisaniu umów celnych z Niemcami w 1923. Rok później powołano Żeglugę Wielkopolską. W 1926 przeładowano 120 tys. ton towarów, a w latach 1926–1932 przetransportowano przez Poznań łącznie 300 tys. ton węgla. Najbardziej dochodowe lata w całej historii portu to okres 1926–1932 (najlepszym sezonem był 1929/1930 – zacumowano wtedy 724 statki i przeładowano 15 918 wagonów).
Podczas bitwy o Poznań w 1945 port został zniszczony w 95% i nigdy nie został w pełni odbudowany.