W międzyczasie wielu dostojników zaapelowało do Chlodwiga II, króla Neustrii, by pomógł im usunąć uzurpatorów Grimoalda i Childeberta i włączyć terytorium Austrazji do Neustrii. Dokładna data tych wydarzeń nie jest znana, ale nastąpiły one prawdopodobnie w 657 lub 661 roku, w tym drugim przypadku za rządów Chlotara III. Faktycznym władcą jednak był rządca Neustrii Ebroin, który był zobowiązany wskazać (w 660 lub 662) króla Austrazji. Wybór padł na młodocianego Childeryka II, brata Chlotara III, z majordomem Wulfoaldem w roli regenta. Młody król zginął na polowaniu w pobliżu Maastricht w 675, zaś po jego śmierci rozgorzała walka austrazyjskich magnatów, którzy chcieli króla merowińskiej krwi. Wulfoald wysunął kandydaturę Dagoberta, natomiast jego przeciwnicy wystawili Chlodwiga III. Ebroin powrócił z klasztoru, aby wspomóc Chlodwiga. Pomimo wrogości ze strony Ebroina próbującego dać pełnię władzy Chlodwigowi, przy pomocy biskupa Wilfryda z Yorku ściągnięto Dagoberta do kraju. Została mu przywrócona część jego ziem, w tym obszar wzdłuż Renu i wsparto go w walce Ebroinem.