Drugi Marsz Kubański (ros. 2-й Кубанский Поход) – operacja wojskowa Armii Ochotniczej białych na Kubaniu, a następnie Kaukazie Północnym w II poł. 1918 r. podczas wojny domowej w Rosji.

Na przełomie 1917/1918 r. Biali sformowali nad Donem Armię Ochotniczą. Na jej czele stanęli gen. Ławr Korniłow i gen. Michaił Aleksiejew. Bolszewicy skoncentrowali przeciwko nim swoje wojska, po czym zaatakowali Rostów nad Donem. Z powodu silnej przewagi liczebnej wojsk bolszewickich Armia Ochotnicza w nocy z 21 na 22 lutego 1918 r. opuściła miasto, udając się na Kubań w kierunku Jekaterynodaru, aby połączyć się z działającymi tam powstańczymi oddziałami Kozaków kubańskich. Doszło do tzw. pierwszego marszu kubańskiego (lodowego), podczas którego najpierw wojska białych połączyły się 14 marca z Armią Kubańską płk Wiktora Pokrowskiego, a następnie połączone ponad 6-tysięczne siły zaatakowały w ostatnich dniach marca Jekaterynodar. W wyniku nieprzyjacielskiego ostrzału artyleryjskiego 30 kwietnia zginął gen. Korniłow. Nowym dowódcą Armii Ochotniczej został gen. Anton Denikin. Wydał on rozkaz odstąpienia spod miasta i zawrócenia na północ nad Don, gdzie w tym czasie rozpoczęło się antybolszewickie powstanie Kozaków dońskich.