grup specjalnych) był Adam Borowski.
W redakcji pisma „CDN – Głos Wolnego Robotnika”, którego pierwszy numer ukazał się 24 maja, pracowali: Andrzej Machalski („Korczak”, „Andrzej”) z żoną Anną Jaworską Tadeusz Wypych („Szymon”) Krzysztof Wolicki („Julek”) Marek Rapacki („Kamil Wiliński”, „Bronek”) Waldemar Maszenda.
Za kolportaż i transport byli odpowiedzialni: Grzegorz Gampel („Krzysztof”) Witold Byczyński („Konrad”) Mirosław Radzikowski („Mirek”) Wojciech Borkowski.
Pieczę nad finansami sprawował Mieczysław Nowak („Ryszard”), zaopatrzeniem zajmowała się Lidia Stobbe, a na czele tzw. biura stała Elżbieta Stobbe. Poligrafią kierował Jacek Chmaj („Jacek”). Łączniczkami były Ludwika Hintz („Katarzyna”), Barbara Czarnecka („Julia”) i Laura Sysiak-Koba.
Grupy specjalne piętnowały zakładowych „kolaborantów”, np. „zasmradzając” im mieszkania, rozbijając lub uszkadzając samochody, rozrzucały ulotki i rozwieszały w widocznych punktach miasta związkowe transparenty. MRK „S” zorganizował w Warszawie 1 maja 1982 r. niezależną manifestację (według niezależnych danych wzięło w niej udział ponad 10 tys. osób), a 31 maja 1982 r. wmurował na pl. Zwycięstwa (dziś pl. marsz. Józefa Piłsudskiego) pamiątkową tablicę ku czci górników poległych w KWK „Wujek”.