w tym czasie M. Kotarski był najbliższym współpracownikiem Teodora Klincewicza, szefa Grup Oporu „Solidarni” RKW Mazowsze NSZZ „Solidarność”, pracujących na potrzeby RKW Mazowsze.

Współpraca i konflikty z innymi strukturami „Solidarności” Kardynalnym zarzutem ze strony MRK „S” był brak pomocy regionu w uzyskaniu sprzętu poligraficznego. Największe oburzenie wśród grup związanych z MRK „S” wywołało oświadczenie RKW z 16 grudnia 1987 r., wydane z okazji 6. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego, odebrane jako deklaracja niewiary w sensowność dalszego podtrzymywania „Solidarności”.

Szczególnie owocna i długotrwała była współpraca MRK „S” z Międzyzakładowym Komitetem Koordynacyjnym i wydawanym przez nim pismem „Wola”. Od 1985 r. Marek Rapacki dość regularnie spotykał się z kierownictwem MKK, m.in. z Ewą Choromańską i Michałem Bonim („Tomaszem Litwinem”).

W 1985 r. został nawiązany kontakt z wrocławską „Solidarnością Walczącą” i jej przywódcą Kornelem Morawieckim. Z MRK „S” kontaktowali się również Anna Walentynowicz oraz Joanna i Andrzej Gwiazdowie. Od 1985 r. współpracowała z MRK „S” (w zakresie kolportażu) Grupa Polityczna „Robotnik” Piotra Ikonowicza, wydająca dwutygodnik „Robotnik”.