Marta Cywińska często nawiązuje także do malarstwa, filozofii, symboliki w kulturze europejskiej oraz do jej związków z cywilizacją łacińską.Od 1987 roku tworzy poezję nawiązującą do kultury i tradycji tatarskiej. Jej twórczość prozatorską charakteryzuje eklektyzm, interdyscyplinarność, łączenie pozornie oddalonych od siebie pojęć w spójną całość.
Jest autorką trzech wystaw-rekwizytorni do jej wierszy o tematyce bretońskiej oraz inspirowanych pieśniami truwerów: Moja Bretania (1991), Finistère – koniec świata (1994), Powrót do Bretanii (1996).
W 2005 uzyskała uprawnienia tłumacza przysięgłego języka francuskiego (aktualnie jednak nie posiada uprawnień do wykonywania tego zawoduBrak wpisu na aktualnej liście tłumaczy przysięgłych Ministra Sprawiedliwości.). W latach 2005–2007 była koordynatorem projektu translatorskiego, skupiającego pisarzy i poetów dwujęzycznych z Francji, Hiszpanii, Wenezueli oraz Argentyny. Uhonorowano ją tytułem Ambasadora Poetyckiego prestiżowego kwartalnika francuskiego Art et Poésie de Touraine. Jest również Ambasadorem Poetyckim Movimento Poetas del Mundo w Polsce oraz członkiem różnych stowarzyszeń (m.in. Stowarzyszenia Historycznego im. Danuty Siedzikówny „Inki”), towarzystw (m.in. Polskiego Towarzystwa Heraldycznego) komitetów o charakterze międzynarodowym (m.in.