Odtąd prowadziła jedynie cerkiewny chór. 27 maja 1931 r. została aresztowana i oskarżona o prowadzenie agitacji antyradzieckiej, do czego się nie przyznała, i skazana na 5 lat zesłania do Kazachstanu. Pracowała jako kucharka w złożonej z zesłańców spółdzielni robotniczej w pobliżu Ałma-Aty. Następnie została skierowana do Barabińska. W 1935 r. zwolniona, w roku następnym osiadła w Astrachaniu, później w Kirsanowie, by ostatecznie wrócić do Podlipiczja, gdzie ponownie żyła i pracowała przy parafii Kazańskiej Ikony Matki Bożej, utrzymując porządek w świątyni i prowadząc chór
Z czasem coraz bardziej zapadała na zdrowiu – zdiagnozowano u niej ropień płuca, chorowała na czyraki, zapalenie stawów, chorobę wrzodową, wreszcie została sparaliżowana. Ostatnie lata spędziła w domu swojej dawnej wychowanki w Birłowie. Zmarła, ciesząc się wśród prawosławnych opinią świętości, w 1953 r. i została pochowana na cmentarzu monasteru Świętych Borysa i Gleba w Dmitrowie.