thumb|Würzburg tablica, Norbert Glanzberg, Wolfhartsgasse 6, Würzburg, Niemcy Norbert Glanzberg (ur. 12 października 1910 w Rohatynie, zm. 25 lutego 2001 w Neuilly-sur-Seine) – pianista i kompozytor muzyki filmowej.

Życiorys Norbert Glanzberg urodził się w galicyjskim Rohatynie koło Lwowa, pod zaborem austro-węgierskim. W 1911 wraz ze swoją rodziną wyemigrował do Würzburga w Bawarii. W 1924 wstąpił do konserwatorium w Würzburgu i podjął pracę jako szef chóru. Od 1929 pracował jako asystent dyrygenta w teatrze miejskim w Akwizgranie. Tam też zetknął się z Bélą Bartókiem i Albanem Bergiem.

W 1930 został zatrudniony jako kompozytor przez UFA Film, gdzie napisał muzykę dla Billy’ego Wildera a następnie dla Maxa Ophülsa. W 1933, w okresie umacniania się ruchu faszystowskiego, Goebbels na łamach pisma NSDAP – „Der Angriff” określił Glanzberga jako „zdegenerowanego żydowskiego artystę”.

Glanzberg przeniósł się do Paryża i w 1936 poznał Django Reinhardta, pod wpływem którego grał w salach tanecznych dla robotników (fr. bals musettes). W 1938 poznał Lyse Gauty, dla której napisał Le bonheur est entré dans mon cœur, dzięki czemu stał się akompaniatorem śpiewaczki podczas pokazu mody.