Dowódcą całości operacji został wiceadmirał Neville Syfret – dowódca Zespołu H z Gibraltaru. Operacje lotnicze koordynował kontradmirał Lumley Lyster na lotniskowcu HMS „Victorious”. Plany operacji opracowano do 27 lipca, a dwa dni później odbyła się w Scapa Flow konferencja dowódców na pokładzie pancernika HMS „Nelson” wiceadmirała Syfreta.

Przygotowania thumb|Po spotkaniu dowódców na pokładzie HMS „Nigeria” przed rozpoczęciem operacji – kadm. H. Burrough żegna się z kapitanem „Ohio” Dudleyem Masonem 1 sierpnia wieczorem z ujścia Clyde w Szkocji wyruszył konwój oznaczony WS-21S, w składzie 11 brytyjskich i trzech amerykańskich statków („Almeria Lykes”, „Brisbane Star”, „Clan Ferguson”, „Deucalion”, „Dorset”, „Empire Hope”, „Glenorchy”, „Melbourne Star”, „Ohio”, „Port Chalmers”, „Rochester Castle”, „Santa Elisa”, „Waimarama”, „Wairangi”) w eskorcie krążowników i „Nigeria” (okręt flagowy kadm. Burrougha) oraz niszczycieli. Kryptonim konwoju WS, oznaczający konwoje płynące do Afryki Południowej, był nadany w celu dezinformacji. Dla celów operacji wybrano dość szybkie statki, mogące utrzymać prędkość 15 węzłów. Najważniejszym z nich był duży amerykański tankowiec SS „Ohio” z zapasem benzyny lotniczej i oleju napędowego (dla okrętów podwodnych), lecz także inne statki wiozły benzynę w beczkach.