thumb|Herman Witsius Hermann Witsius (właściwe nazwisko Wits) (ur. 12 lutego 1636, zm. 22 października 1708) – holenderski teolog, działacz tzw. Dalszej Reformacji Holenderskiej (Nadere Reformatie).
Życiorys Herman Witsius studiował na uniwersytetach w Groningen, Lejdzie oraz Utrechcie.
Witsius już jako nastolatek ujawnił swoje zdolności podczas publicznych debat. W 1655 roku pokonał w debacie kilku najlepszych dyskutantów na Uniwersytecie w Utrechcie wykazując, że naukę o Trójcy Świętej można dowieść na podstawie starożytnych pism żydowskich.
W następnym roku Witsius zdał swój ostatni egzamin i został zgłoszony jako kandydat do służby duchownej. W 1657 został pastorem w Westwoud, a następnie w Wormer, Goes i Leeuwarden. W 1675 roku został profesorem teologii na Uniwersytecie we Franeker, a od 1680 roku na Uniwersytecie w Utrechcie. W 1698 roku sześćdziesięciodwuletni Witsius przyjął ofertę profesury na Uniwersytecie w Leidzie. Tematem jego przemowy inauguracyjnej był charakter „skromnego teologa”.
W Lejdzie nauczał studentów z Europy, Wielkiej Brytanii i Nowej Anglii, w tym także Indian nawróconych na chrześcijaństwo dzięki pracy angielskiego misjonarza Jana Eliota.