Kazimierz Beroński, właśc. Kazimierz Paciorek (ur. 4 listopada 1891 w Mołoczkach na Podolu, zm. 27 grudnia 1968 w Krakowie) – polski aktor teatralny, dyrektor teatru. Obsadzany był zazwyczaj w rolach charakterystycznych.
Życiorys Był synem Jakuba Paciorka i Karoliny z Twardowskich. Na scenie posługiwał się zawsze nazwiskiem Beroński, które urzędowo przyjął w 1954 roku. Uczęszczał do Akademii Handlowej, Szkoły Dramatycznej M. Przybyłowicza i Szkoły Dramatycznej przy Instytucie Muzycznym pod kierunkiem K. Gabryelskiego (wszystkie trzy w Krakowie). Jego debiut teatralny przypadł na rok 1912 w Sosnowcu na deskach teatru pod dyr. E. Majdrowicza. Potem związał się z zespołem objazdowym S. Turskiego. W latach 1913–1916 grał w Lublinie, 1916–1918 w teatrach krakowskich – Ludowym, Powszechnym i w Teatrze Nowości, a także sporadycznie w Teatrze Miejskim. Ważną rolą w tym czasie był Wołodyjowski w Ogniem i mieczem.