Maszyny osiągały łączną moc projektową 12 500 KM, co pozwalało na utrzymywanie przez sześć godzin średniej prędkości maksymalnej wynoszącej co najmniej 31 węzłów. Zapas paliwa płynnego wynosił od 120 do 160 ton, co zapewniało zasięg 1200–1400 Mm przy prędkości 12–14 węzłów.
Energia elektryczna wytwarzana była przez dwie prądnice o napędzie parowym, umieszczone w maszynowniach. Na rufie znajdował się pojedynczy, częściowo zrównoważony ster, poruszany za pomocą parowej maszyny sterowej, umiejscowionej na pokładzie głównym pod nadbudówką dziobową. Sterowanie okrętem odbywało się zarówno ze sterówki głównego pomostu bojowego, jak i z pomostu rufowego; oba stanowiska wyposażone były również w kompasy.
Uzbrojenie i jego modyfikacje Główne uzbrojenie artyleryjskie okrętu stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 100 mm M1893 L/45, umieszczone po jednym na dziobie i na nadbudówce rufowej. Długość działa wynosiła 4646,5 mm, a długość lufy 4500 mm (45 kalibrów – L/45);