Procedura polega na wykonaniu małego nacięcia skóry w miejscu planowanej tracheostomii (potwierdzonej transluminescencją przy użyciu bronchoskopu) i wprowadzeniu igły do ​​tchawicy, przez którą przeprowadzany jest prowadnik zakończony końcówką w kształcie litery J. Po usunięciu igły cewnik prowadzący jest przewlekany przez prowadnik J. Następnie odpowiednie, tępe rozszerzenie otworu za pomocą ośmiu rozszerzaczy umożliwia wprowadzenie wstępnie wybranej rurki tracheostomijnej. Cała procedura jest wykonywana pod ciągłą kontrolą endoskopową. W 1998 roku wprowadzono modyfikację tej techniki (zestaw Ciaglia Blue Rhino Percutaneous Tracheotomy Introducer Kit; Cook Critical Care Inc., Bloomington, IN), w której szereg rozszerzaczy zastąpiono pojedynczym, ostro zwężającym się rozszerzaczem, umożliwiającym ostateczne jednoetapowe poszerzenie otworu umożliwiając włożenie odpowiedniej rurki tracheostomijnej metoda chirurgiczna - wykonuje się ją w sytuacji, kiedy istnieją przeciwskazania do wykonania tracheotomii przezskórnej w postaci nietypowej budowy anatomicznej szyi, otyłości i niemożności wyznaczenia punktów orientacyjnych, niestabilnego złamania kręgosłupa lub podejrzenia tracheomalacji. Polega on na pionowym lub rzadziej poziomym nacięciu skóry poniżej chrząstki pierścieniowatej krtani.